ویتالیک بوترین، هم بنیان گذار اتریوم، از یک نقشه راه برای «مقاوم سازی اتریوم در برابر حملات مبتنی بر رایانش کوانتومی» رونمایی کرده و گفته است چهار بخش کلیدی شبکه بیشترین آسیب پذیری را دارند: امضای اعتبارسنج ها، ذخیره سازی داده، حساب های کاربری و اثبات های دانش صفر.
به نقل از کوین تلگراف، بوترین این برنامه را پنج شنبه منتشر کرد؛ هم زمان با افزایش بحث ها درباره این که آیا بلاک چین های بزرگ مانند بیت کوین و اتریوم در برابر ابررایانه های کوانتومی آینده ایمن خواهند ماند یا نه. او تاکید کرده هرچند مسیر ارتقا روشن است، اما پیاده سازی آن «ساده» نخواهد بود و به انتخاب های فنی بلندمدت و کار مهندسی سنگین نیاز دارد.
نخستین بخش در نگاه بوترین، امضاهای اجماع اعتبارسنج ها است. اتریوم در حال حاضر برای امضاهای کنسنس از BLS (Boneh-Lynn-Shacham) استفاده می کند. پیشنهاد او جایگزینی این امضاها با امضاهای «Lean» مبتنی بر هش و مقاوم در برابر کوانتوم است تا این نقطه ضعف برطرف شود. با این حال، بوترین مهم ترین چالش این تغییر را انتخاب تابع هش مناسب می داند؛ چون این انتخاب احتمالا برای مدت طولانی در معماری اتریوم باقی می ماند. او در این باره هشدار داده که این انتخاب می تواند به نوعی «آخرین تابع هش اتریوم» باشد و باید با دقت انجام شود. در همین چارچوب، به نقل از کوین تلگراف، جاستین دریک پژوهشگر بنیاد اتریوم پیش تر در آگوست ۲۰۲۵ طرحی با عنوان «Lean Ethereum» را برای امن سازی شبکه در برابر کوانتوم مطرح کرده بود.
دومین حوزه، ذخیره سازی داده یا همان «بلاب ها» است. اتریوم برای ذخیره و تایید داده ها از سازوکاری به نام KZG (Kate-Zaverucha-Goldberg) استفاده می کند. بوترین می گوید راهکار پیشنهادی، مهاجرت از KZG به STARKs (Zero-Knowledge Scalable Transparent Argument of Knowledge) است؛ فناوری ای که به طور کلی به عنوان گزینه ای مقاوم در برابر کوانتوم شناخته می شود. او این جابه جایی را «قابل مدیریت» توصیف کرده اما گفته انجام آن به کار مهندسی گسترده نیاز دارد؛ موضوعی که می تواند روی زمان بندی و اولویت بندی توسعه اتریوم اثر بگذارد و برای توسعه دهندگان و زیرساخت های شبکه، به معنی مجموعه ای از ارتقاهای پیچیده در لایه پروتکل است.
سومین چالش به حساب های کاربری برمی گردد. اتریوم امروز عمدتا از امضاهای ECDSA (Elliptic Curve Digital Signature Algorithm) استفاده می کند؛ همان استاندارد رایج کلیدهای رمزنگاری در بسیاری از سامانه ها. بوترین پیشنهاد می دهد پروتکل به گونه ای ارتقا پیدا کند که حساب ها بتوانند از هر طرح امضایی استفاده کنند؛ از جمله امضاهای «مبتنی بر شبکه های توری» (lattice-based) که در برابر حملات کوانتومی مقاوم تر تلقی می شوند. با این حال، او یادآور شده است که امضاهای کوانتوم امن معمولا از نظر محاسباتی سنگین تر هستند و می توانند مصرف گس را افزایش دهند. از نظر بوترین، راه حل بلندمدت این مشکل، «تجمیع بازگشتی امضا و اثبات در لایه پروتکل» است؛ روشی که می تواند سربار گس را در بلندمدت به نزدیک صفر برساند و استفاده از امضاهای مقاوم در برابر کوانتوم را از نظر اقتصادی برای کاربران قابل تحمل تر کند.
چهارمین بخش، اثبات های مقاوم در برابر کوانتوم و به طور خاص زیرساخت های مرتبط با دانش صفر است. بوترین می گوید اجرای اثبات های کوانتوم امن روی زنجیره بسیار پرهزینه است و بنابراین اینجا هم همان راهکار «تجمیع بازگشتی در لایه پروتکل» اهمیت پیدا می کند. در این مدل، به جای این که هر امضا و هر اثبات جداگانه روی زنجیره تایید شود، یک «اثبات مادر» یا آنچه او «validation frame» نامیده، می تواند هزاران امضا یا اثبات را یکجا تایید کند و هزینه ها را پایین نگه دارد. او توضیح داده که به این ترتیب یک بلاک می تواند شامل تعداد زیادی فریم تایید باشد که هر کدام، داده ای در حد یک امضای چند کیلوبایتی یا حتی یک اثبات بسیار بزرگ تر را در خود جای می دهد. بوترین پیش تر نیز در ژانویه ایده یک ممپول کارآمد از نظر پهنای باند بر پایه recursive-STARK را مطرح کرده بود.
در کنار این موضوع، بوترین به «Strawmap» بنیاد اتریوم نیز اشاره کرده و به نقل از کوین تلگراف گفته انتظار دارد در ادامه، «کاهش تدریجی زمان اسلات و زمان نهایی شدن تراکنش ها» را ببینیم؛ مسیری که می تواند هم زمان با ارتقاهای امنیتی، تجربه کاربری شبکه را نیز بهبود دهد. با توجه به حساسیت بحث کوانتوم در اکوسیستم، انتشار این نقشه راه می تواند برای سرمایه گذاران و توسعه دهندگان پیام روشنی داشته باشد: اتریوم از حالا به فکر مهاجرت های بزرگ رمزنگاری است، اما اجرای آن نیازمند اجماع فنی، تغییرات پروتکلی و آماده سازی زیرساخت ها خواهد بود. کاربران نیز در نهایت باید انتظار داشته باشند که بخشی از این تغییرات، در قالب ارتقاهای حساب کاربری، استانداردهای جدید امضا و احتمالا سازگاری کیف پول ها و ابزارهای زیرساختی با طرح های امضای جدید نمود پیدا کند.