قدرت دلار به وال استریت یادآوری میکند که «استثناگرایی آمریکا» انزواطلبی نیست
در حالی که «استثناگرایی آمریکا» بدون شک به افزایش بیسابقه بازدهی وال استریت در سالهای اخیر کمک کرده است، نباید آن را با انزواطلبی اشتباه گرفت. فصل گزارشدهی درآمدهای سهماهه چهارم آمریکا که این هفته به طور جدی آغاز میشود، یادآور این نکته است که شرکتهای آمریکایی - هرچند برخی از آنها فوقالعاده هستند - همچنان در یک بازار جهانی فعالیت میکنند. اقتصادهای ضعیف و تقاضای کمرونق در خارج از کشور، همراه با یک دلار قوی، میتواند سودآوری شرکتهای آمریکایی را کاهش دهد و این سوال را مطرح کند که آیا آمریکا واقعاً اینقدر استثنایی است یا خیر.
با افزایش سریع و گسترده ارزش دلار، نرخهای ارز به زودی بر سودآوری شرکتها تأثیر خواهند گذاشت. سوال این است که این تاثیر چقدر عمیق خواهد بود. تحلیلگران Apollo Global Management اشاره میکنند که بیش از ۴۱٪ از درآمد شرکتهای S&P 500 از خارج از کشور تأمین میشود. این بالاترین میزان از سال ۲۰۱۳ است و فاصله زیادی با رکورد ۴۳.۳٪ در سال ۲۰۱۱ ندارد.
این موضوع این شرکتها را در دو سطح آسیبپذیر میکند. اول، رشد ضعیف در بسیاری از اقتصادها و شرکای تجاری کلیدی مانند چین، کانادا و اروپا، تقاضا برای کالاهای آمریکایی را کاهش میدهد. دوم، درآمدهای کسبشده در خارج از کشور اکنون به طور قابل توجهی کمتر از سال گذشته به دلار ارزش خواهند داشت.
دلار از اواخر سپتامبر ۱۰٪ افزایش یافته و نسبت به سال گذشته ۷٪ رشد داشته است. اکنون دلار در برابر سبدی از ارزهای G10 قویترین سطح خود را در بیش از دو سال گذشته تجربه میکند و در برابر پوند و دلار کانادا به بالاترین سطوح چند ساله رسیده است.
نشانه کمی از معکوس شدن این روند وجود دارد، زیرا رشد مقاوم اقتصاد آمریکا و تورم بالا، بازده اوراق قرضه خزانهداری را افزایش داده و سرمایهگذاران را وادار کرده تا چشمانداز فدرال رزرو در سال ۲۰۲۵ را به طور جدی بازنگری کنند. اقتصاددانان بانک آمریکا دیگر انتظار کاهش نرخ بهره را در سال جاری ندارند و برخی حتی پیشنهاد میکنند که حرکت بعدی بانک مرکزی ممکن است افزایش نرخ باشد. به نوبه خود، تحلیلگران گلدمن ساکس روز جمعه پیشبینیهای خود را برای دلار «قویتر برای مدت طولانیتر» افزایش دادند.
ویژگیهای خاص دلار
اگرچه بخش زیادی از تئوریهای اقتصادی کلاسیک از زمان همهگیری به هم ریخته است، اما همچنان تئوری نشان میدهد که افزایش ۱۰٪ سالانه دلار باید سود شرکتهای S&P 500 را حدود ۳٪ کاهش دهد. در حال حاضر، برآوردها نشان میدهد که رشد سود هر سهم در سهماهه چهارم ۹.۵٪ و برای سالهای ۲۰۲۵ به طور کلی ۱۴٪ خواهد بود. اما رشد درآمد سهماهه چهارم تنها ۴.۱٪ برآورد شده است که تا حدی به دلیل نرخ ارز نسبتاً کند است.
تحلیلگران سهام گلدمن ساکس میگویند که درآمدهای «بیشتر از انتظار» در دورههای قدرت دلار نسبت به دورههای ضعف دلار کاهش مییابد. بنابراین میتوان به طور منطقی انتظار داشت که سهم شرکتهایی که پیشبینیهای فروش را در این سهماهه پشت سر میگذارند، کمتر از ۴۲٪ باشد که در دوره قبلی، زمانی که افزایش سالانه دلار تنها ۲٪ بود، این اتفاق افتاد.
با این حال، مایک ویلسون از مورگان استنلی معتقد است که تأثیر قدرت دلار بر درآمدهای آمریکا ممکن است بیشتر «خاص» باشد تا گسترده. او اشاره کرده است که سهام شرکتهایی که «درصد فروش خارجی نسبتاً کمی دارند و از نظر رشد سود هر سهم حساسیت کمی به دلار قوی دارند» از زمانی که دلار در اکتبر شروع به تقویت کرد، عملکرد بهتری داشتهاند. او «قرار گرفتن کم» در معرض فروش خارجی را به عنوان شرکتهایی که کمتر از ۱۵٪ از درآمد خود را از خارج از کشور به دست میآورند، توصیف میکند که حساسیت «حداقلی» به نرخ ارز دلار دارند. برخی از نامهای بزرگ در این دسته شامل United Healthcare، T-Mobile و Home Depot هستند، در حالی که برخی از شرکتهای بزرگ که بیش از ۱۵٪ از درآمد خود را از خارج از کشور به دست میآورند شامل PepsiCo، IBM و Oracle میشوند.
قدرت دلار هنوز به سطحی نرسیده است که واقعاً رقابتپذیری و سودآوری شرکتهای آمریکایی را تهدید کند. اما اگر این روند ادامه یابد، این فصل درآمدها میتواند پیشنمایشی از آنچه در آینده خواهد آمد، باشد.
(نظرات بیان شده در اینجا متعلق به نویسنده، ستوننویس رویترز است.)