ویتالیک: نیاز به افزایش بیشتر محدودیت گس اتریوم
ویتالیک بوترین، همبنیانگذار اتریوم، در یک پست وبلاگی در ۱۴ فوریه استدلال کرد که افزایش ظرفیت لایه ۱ (L1) برای اتریوم همچنان ضروری است، حتی با وجود اینکه شبکه به سمت یک نقشه راه متمرکز بر رولآپها حرکت میکند. او دلایل خود را برای افزایش بیشتر محدودیت گس اتریوم، علیرغم توافق اخیر که آن را از ۳۰ میلیون به ۳۶ میلیون افزایش داد، ارائه کرد.
افزایش محدودیت گس به تراکنشهای بیشتر در هر بلاک اجازه میدهد، اما همچنین رشد حالت اتریوم را تسریع میکند و با گذشت زمان، اجرای یک نود کامل را دشوارتر میسازد. اگر نیازهای منابع بیش از حد بالا برود، افراد کمتری ممکن است نودهای خود را اجرا کنند که منجر به وابستگی بیشتر به ارائهدهندگان نود متمرکز و تضعیف تمرکززدایی اتریوم میشود.
در حالی که نقشه راه بلندمدت اتریوم، راهحلهای لایه ۲ (L2) را برای مدیریت بیشتر تراکنشها در اولویت قرار میدهد، بوترین استدلال کرد که افزایش محدودیت گس L1 برای مقاومت در برابر سانسور، قابلیت همکاری L2 و عملکردهای امنیتی کلیدی حیاتی است. او گفت: «ارزش عملی تضمین مقاومت در برابر سانسور به (i) پایین بودن کافی کارمزدهای L1 و (ii) داشتن فضای کافی در L1 بستگی دارد تا کاربران بتوانند تراکنشهای دور زدن را حتی اگر یک L2 تعداد زیادی از کاربران را به صورت دستهجمعی سانسور کند، ارسال کنند.»
نقش L1 به عنوان شبکه ایمنی
بوترین نقش L1 را به عنوان یک شبکه ایمنی در صورت بروز مشکلات در L2 برجسته کرد و هشدار داد که ظرفیت فعلی اتریوم ممکن است برای مدیریت برداشتهای انبوه در صورت فروپاشی یک L2 با میلیونها کاربر کافی نباشد. با استفاده از محاسبات تقریبی، او تخمین زد که بدون بهینهسازیها، اتریوم ممکن است نیاز به مقیاسپذیری چند برابری - احتمالاً نزدیک به ۹ برابر - داشته باشد تا بتواند خروجیهای بزرگ را به طور کارآمد مدیریت کند.
علاوه بر این، او به محدودیتهای قابلیت همکاری بین L2ها اشاره کرد و توضیح داد که داراییهای کمحجم و توکنهای غیرقابل تعویض (NFT) اغلب نیاز به مسیریابی از طریق L1 دارند که انتقال آنها را تحت محدودیتهای فعلی گران میکند. او تخمین زد که ظرفیت L1 اتریوم ممکن است نیاز به مقیاسپذیری حدود ۵.۵ برابری داشته باشد تا این هزینهها را به سطح قابل قبولی کاهش دهد.
نگرانیهای امنیتی و صدور توکن
بوترین همچنین یک نگرانی امنیتی را در مورد صدور توکنهای ERC-20 در L2ها مطرح کرد. اگر یک L2 دچار یک ارتقاء حاکمیتی خصمانه شود، میتواند تعداد نامحدودی توکن ضرب کند که ممکن است بر اکوسیستم گستردهتر تأثیر بگذارد. با نگه داشتن صدور ERC-20 در L1، پروژهها میتوانند خطر سوءاستفادههای مبتنی بر L2 را محدود کرده و آسیبهای احتمالی را کنترل کنند.
چالشهای کارمزد گس و ارتقاء Pectra
اتریوم مدتهاست که با کارمزدهای گس بالا و ازدحام شبکه دست و پنجه نرم میکند که تراکنشها را برای معاملهگران گران و ناکارآمد میکند. برای رفع این مشکل، شبکه یک نقشه راه متمرکز بر رولآپها را اتخاذ کرد که منجر به ظهور راهحلهای L2 شد که تراکنشها را خارج از زنجیره پردازش میکنند و در عین حال از امنیت اتریوم استفاده میکنند. در حالی که این استراتژی به کاهش ازدحام و کاهش هزینههای تراکنش کمک کرده است، همچنین منجر به کاهش درآمد کارمزد برای شبکه اصلی اتریوم شده است که اخیراً برای اولین بار از سپتامبر به زیر ۱ میلیون دلار سقوط کرده است.
ارتقاء بزرگ بعدی اتریوم، Pectra، اکنون برای ۸ آوریل برنامهریزی شده است. یکی از تغییرات کلیدی آن افزایش تعداد هدف «بلابها» - بستههای داده بزرگ که با بهبود دسترسی به دادهها برای L2ها مقیاسپذیری را افزایش میدهند - از سه به شش در هر بلاک است. Pectra همچنین یک مکانیزم رأیگیری توسط سهامگذاران را برای این تغییر معرفی خواهد کرد که مشابه نحوه رأیگیری اعتبارسنجهای اتریوم در مورد تنظیمات محدودیت گس در حال حاضر است.