
تتر چگونه مرجع قیمت کالا در بولیوی شد؟ رشد غیررسمی USDT در بحران اقتصادی
- قیمتگذاری کالاها با تتر در فروشگاه فرودگاه بولیوی توجه فعالان را جلب کرد.
- بحران ارزی و تورم بالا موجب رشد محبوبیت استیبلکوینها در بولیوی شده است.
- بانک محلی بولیوی خدمات نگهداری و معاملات تتر را به کاربران ارائه میدهد.

استفاده گستردهتر از استیبلکوین
مدیر عامل تتر، پائولو آردوئینو، عکسهایی از کالاهایی در یک فروشگاه فرودگاه در بولیوی منتشر کرده است که با استیبلکوین شرکت وی، یعنی USDt، قیمتگذاری شدهاند. این تصاویر که در یک پست در شبکه اجتماعی ایکس در تاریخ ۷ ژوئن به اشتراک گذاشته شدند، نشاندهنده افزایش استفاده غیررسمی از ارز دیجیتال در اقتصاد بحرانزده بولیوی هستند.
در این تصاویر، کالاهایی مانند عینک آفتابی و شیرینیها با برچسب قیمتی به دلار تتر فروخته میشوند. یکی از عکسها همچنین تابلویی را نشان میدهد که به مشتریان هشدار میدهد قیمتها به تتر تعیین شده است: «محصولات ما با USDT (تتر)، یک ارز رمزنگاری پایدار، قیمتگذاری شدهاند که نرخ مرجع آن روزانه توسط بانک مرکزی بولیوی و براساس قیمت صرافی بایننس اعلام میشود.»
طبق این اطلاعیه، مشتریان میتوانند پرداخت خود را با پول رایج بولیوی یا دلار آمریکا انجام دهند و از تتر تنها برای تعیین نرخ تبدیل بولیویانو به دلار استفاده میشود.

این تابلو و اقلام مربوطه در فروشگاه Duty Fly که یک فروشگاه معاف از مالیات در فرودگاه است، عکاسی شدهاند. تاکنون هیچ پاسخی از سوی فروشگاه Duty Fly یا شرکت تتر به درخواست رسانه کوینتلگراف برای اظهار نظر داده نشده است.
مشخص نیست که استفاده از تتر به عنوان معیار قیمتگذاری تا چه اندازه در سطح کشور بولیوی رایج شده است، اما گزارشهای دیگری نیز حکایت از محبوبیت روزافزون این استیبلکوین در بولیوی دارند.
در اواخر اکتبر ۲۰۲۴، بانک محلی بولیوی به نام Banco Bisa خدمات نگهداری (کاستدی) تتر را آغاز کرد و به مشتریانش این امکان را داد تا دارایی USDT خود را خرید و فروش کرده و یا انتقال دهند.
اقتصاد بولیوی به شدت دچار بحران شده است. ذخایر ارزی قابل استفاده کشور از ۱۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۴ به ۱٫۹۸ میلیارد دلار در دسامبر ۲۰۲۴ کاهش یافته است که این مقدار معادل تنها ۲٫۹ ماه واردات است. از این مقدار، کمتر از ۵۰ میلیون دلار به صورت نقدی و باقی مانده به شکل طلا نگهداری میشود.
بازار سیاه ارز دلار در این کشور به شدت فعال است و نرخ خیابانی دلار در اواسط سال ۲۰۲۴ به حدود ۱۰ بولیویانو برای هر دلار رسیده است، در حالی که نرخ رسمی نزدیک به ۷ بولیویانو به ازای هر دلار است.

دولت بولیوی هر هفته حدود ۵۶ میلیون دلار برای واردات گازوئیل و بنزین هزینه میکند، اما همچنان با کمبود سراسری سوخت مواجه است.
شاخص بهای مصرفکننده در بولیوی تا مارس ۲۰۲۵ به ۱۴٫۶ درصد رسیده است؛ این نرخ برای مواد غذایی ۲۵ درصد و برای برنج حتی ۵۸ درصد طی یک سال بوده است. یکی از عکسهای منتشر شده توسط آردوئینو، یک بسته اُریو را نشان میدهد که بین ۱۵ تا ۲۲ تتر قیمتگذاری شده است و این موضوع کاهش سریع قدرت خرید پول محلی را نشان میدهد.
