ویتالیک بوترین، هم بنیان گذار اتریوم، جزئیات بیشتری از نقشه راه تازه این شبکه ارائه کرده که هدف آن افزایش سرعت تولید بلاک ها، کوتاه تر شدن زمان نهایی شدن تراکنش ها و آماده سازی اتریوم برای تهدید رایانش کوانتومی است.
به نقل از کوین تلگراف، بوترین روز پنج شنبه در توضیح یک نقشه راه تصویری عمومی با عنوان «Strawmap» که توسط تیم پروتکل بنیاد اتریوم منتشر شده، گفت یکی از محورهای اصلی برنامه، «کاهش زمان اسلات» است؛ یعنی فاصله زمانی تولید بلاک های جدید در شبکه اتریوم که در حال حاضر حدود ۱۲ ثانیه است. طبق این برنامه، اتریوم می خواهد این عدد را در چند مرحله به حدود ۲ ثانیه برساند تا شبکه پاسخگوتر شود و تجربه کاربران در ارسال تراکنش ها و تعامل با اپلیکیشن های غیرمتمرکز بهبود پیدا کند. بوترین تاکید کرد بخش مربوط به «اسلات های سریع» در این نقشه راه تا حد زیادی مستقل از سایر تغییرات است و مستقیما به بسیاری از اجزای دیگر برنامه گره نخورده است.
بوترین توضیح داد که کاهش زمان اسلات احتمالا به صورت تدریجی انجام می شود؛ به این معنا که اتریوم به جای یک تغییر ناگهانی، از ۱۲ ثانیه به ۸، سپس ۶، بعد ۴ و در نهایت نزدیک ۲ ثانیه می رسد. او همچنین به نقش بهبودهای همتا به همتا (p2p) در ارتباط بین نودهای شبکه اشاره کرد؛ ارتقاهایی که می تواند انتقال بلاک ها و داده ها را سریع تر کند و نیاز به دریافت تکراری اطلاعات را کاهش دهد. از نگاه بوترین، اگر انتشار بلاک ها در شبکه سریع تر و کارآمدتر شود، اسلات های کوتاه تر بدون آنکه امنیت شبکه قربانی شود، عملی خواهند بود. این بخش برای بازار و پروژه های دیفای اهمیت دارد، چون کاهش تاخیر شبکه می تواند اجرای معاملات، لیکوییدیشن ها و به روزرسانی وضعیت قراردادهای هوشمند را دقیق تر و سریع تر کند؛ هرچند پیاده سازی آن نیازمند هماهنگی دقیق در سطح کلاینت ها و زیرساخت اپراتورهاست.
محور دوم و مهم نقشه راه، کاهش «زمان نهایی شدن» (Finality) است؛ نقطه ای که پس از آن یک تراکنش از نظر ریاضی برگشت ناپذیر تلقی می شود. به گفته بوترین، در وضعیت فعلی این زمان حدود ۱۶ دقیقه است، اما هدف برنامه جدید این است که نهایی شدن تراکنش ها به بازه ای بین ۶ تا ۱۶ ثانیه برسد. او گفت برای رسیدن به این هدف، لازم است سیستم تایید فعلی که پیچیدگی های زیادی دارد با یک سازوکار ساده تر و پاکیزه تر جایگزین شود؛ سازوکاری که در عین حال «مقاوم در برابر کوانتوم» هم باشد. بوترین در این باره توضیح داد: «هدف این است که اسلات ها و نهایی شدن را از هم جدا کنیم تا بتوانیم هرکدام را مستقل بررسی و طراحی کنیم.» او این تغییرات را «بسیار تهاجمی» توصیف کرد و گفت برنامه این است که بزرگ ترین گام در هر تغییر، همزمان با «تعویض رمزنگاری» انجام شود؛ به ویژه مهاجرت به امضاهای مبتنی بر هش و پساکوانتومی.
بوترین در ادامه به یک پیامد مهم رویکرد مرحله ای اشاره کرد: ممکن است اتریوم بتواند «اسلات های مقاوم در برابر کوانتوم» را زودتر از «نهایی شدن مقاوم در برابر کوانتوم» عملیاتی کند. به بیان دیگر، اگر رایانه های کوانتومی به طور ناگهانی به سطح تهدیدکننده برسند، احتمال دارد شبکه تضمین نهایی شدن را از دست بدهد، اما زنجیره همچنان به کار خود ادامه دهد و تولید بلاک ها متوقف نشود. او جمع بندی کرد که باید منتظر «کاهش های پیشرونده» هم در زمان اسلات و هم در زمان نهایی شدن باشیم. طبق این نقشه راه، جایگزینی جزء به جزء ساختار اسلات و اجزای اجماع اتریوم در نهایت به یک نسخه تمیزتر، ساده تر، مقاوم در برابر کوانتوم، سازگارتر با اثبات گرها و حتی قابل راستی آزمایی رسمی در سراسر پشته منجر می شود.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، افق زمانی این تغییرات حدود چهار سال در نظر گرفته شده و قرار است حدود هفت فورک، تقریبا هر شش ماه یک بار، برای پیاده سازی مرحله ای برنامه انجام شود. همچنین نام دو ارتقای «Glamsterdam» و «Hegotá» به عنوان فورک های تاییدشده مطرح شده که برای اواخر سال جاری میلادی برنامه ریزی شده اند. با این حال، همانند سایر ارتقاهای بزرگ اتریوم، زمان بندی نهایی می تواند به نتایج تست ها، آماده بودن کلاینت ها و اجماع جامعه توسعه دهندگان وابسته باشد.