چرا افزایش قیمت XRP تا $1000 می تواند پرداخت ها را ارزانتر کند

چرا قیمت بالاتر XRP می تواند پرداخت ها را ارزانتر کند

بحثی در حال گسترش در بازار کریپتو در حال به چالش کشیدن این فرض رایج است که قیمت بالاتر سکه باعث گرانتر شدن تراکنش ها می شود. حالا برخی تحلیلگران و سرمایه گذاران استدلال می کنند که برای دارایی های دیجیتال متمرکز بر تسویه شدن مثل XRP، قیمت واحد بالاتر می تواند در واقع باعث بهبود کارایی پرداخت و کاهش هزینه ها شود، به خصوص در انتقال های بزرگ سازمانی.

کارشناسان بیشتر اشاره می کنند که XRP عمدتا به عنوان یک دارایی پل برای تسویه شدن سازمانی طراحی شده است، نه به عنوان یک پلتفرم قرارداد هوشمند متمرکز بر سرمایه گذاران خرد که با شبکه های سنتی لایه یک رقابت کند. در طول بیش از یک دهه، ریپل روی گرفتن مجوزهای نظارتی، یکپارچگی های نگهداری، ارتباطات خزانه داری و زیرساخت پرداخت سازمانی متمرکز بر بازارهای تسویه بین مرزی کار کرده است.

این موقعیت سازمانی یعنی کارایی دارایی اغلب کمتر با فعالیت معامله سرمایه گذاران خرد مرتبط است و بیشتر بستگی دارد به اینکه چقدر می تواند نقدینگی را بین سیستم های مالی، شبکه های پرداخت و طرف های مقابل تنظیم شده هدایت کند.

مکانیسم ساده نقدینگی

استدلال اصلی که توجه را جلب کرده حول مکانیک ساده نقدینگی می چرخد. وقتی ارزش یک سکه خیلی پایین است، تعداد بیشتری واحد باید از طریق دفتر سفارش حرکت کند تا یک پرداخت تکمیل شود که مصرف بیشتری از نقدینگی ایجاد می کند و احتمالا باعث افزایش لغزش می شود. وقتی قیمت واحد بالاتر باشد، توکن های کمتری برای تسویه شدن همان ارزش لازم است، که فشار روی عمق دفتر سفارش را کاهش داده و کارایی سرمایه را بهبود می بخشد.

برای مثال، از آنجایی که XRP به یک میلیون واحد کوچک قابل تقسیم است، می تواند از ارزشیابی های بسیار بالا پشتیبانی کند در حالی که همچنان امکان پرداخت های بسیار دقیق را فراهم می کند. این قابلیت تقسیم پذیری امکان تسویه شدن کارا را حتی اگر قیمت توکن به طور قابل توجهی افزایش یابد، فراهم می کند.

نقش گسترش یکپارچگی های سازمانی ریپل

عامل دیگری که این بحث را تقویت می کند استراتژی گسترش یکپارچگی های سازمانی ریپل است. در سال های اخیر این شرکت به دنبال مجوزهای نظارتی در حوزه های قضایی مختلف، یکپارچگی های مدیریت خزانه، اتصال به براکارهای اصلی و زیرساخت استیبل کوین بوده که برای کار درون سیستم های مالی تنظیم شده طراحی شده اند. این توسعه ها هدفشان این است که XRP را به عنوان نقدینگی عملیاتی مورد استفاده داخل .ترازنامه های سازمانی قرار دهند نه صرفا دارایی های سفته بازی.

به ویژه یکپارچگی های خزانه داری و بانکی توسط برخی تحلیلگران به عنوان یک مزیت ساختاری دیده می شود چون این موارد تسویه بر بستر بلاک چین را مستقیما به جریان های کاری مالی جهانی موجود متصل می کنند. اگر مؤسسات شروع به نگهداری XRP به عنوان نقدینگی مسیریابی برای تسویه بین مرزی کنند، قیمت توکن می تواند بیش از پیش منعکس کننده تقاضای عملیاتی باشد تا سفته بازی سرمایه گذاران خرد.

همچنین این استدلال وجود دارد که شبکه های پرداخت نوظهور و زنجیره های تسویه لزوما با XRP مستقیما رقابت نمی کنند بلکه ممکن است آن را تکمیل کنند. شبکه های اجرای با توان بالا می توانند تراکنش ها را در مقیاس پردازش کنند، در حالی که XRP می تواند به عنوان دارایی خنثی تسویه عمل کند و نقدینگی را بین سیستم ها پل بزند. در این چارچوب، کارایی تسویه با رشد حجم های مسیریابی بهتر می شود و ارزش گذاری توکن به بخشی عملکردی از کارایی کل سیستم تبدیل می شود.

برای معامله گران این خبر مهم است چون نشان می دهد حرکت های قیمتی بالا لزوما به معنای هزینه تراکنش های بالاتر نیستند و بالعکس می توانند به بهبود نقدینگی و کاهش لغزش در انتقال های بزرگ کمک کنند. معامله گران باید به عمق دفتر سفارش در بازارهای بزرگ، جریان های OTC و اخبار مربوط به مجوزها، یکپارچگی های نگهداری و همکاری های سازمانی ریپل توجه کنند. همچنین سطوح قیمتی روانی مانند 1 دلار، 10 دلار، 100 دلار و حتی سناریوهای دورتر مانند 1000 دلار می توانند برای تحلیل بلندمدت جذاب باشند؛ اما در کوتاه مدت دنبال کردن حجم معاملات، اسپردها و اطلاعیه های نظارتی و شرکای کلیدی اهمیت بیشتری دارد.