ممنوعیتهای منطقهای
اما مشکل فوریتر برای ماینرهای روسی میتواند مجموعهای از ممنوعیتهای منطقهای باشد که از نیمهشب ۱ ژانویه اعمال شدهاند. این ممنوعیتها اکنون در ۱۰ منطقه تحت کنترل مسکو اجرا شده و تا سال ۲۰۳۱ ادامه خواهند داشت. همچنین پیشنهاد شده است که ممنوعیتهای بیشتری در مناطق با شبکه برق ضعیف اعمال شود.
ژیکاروف توضیح داد که «تقاضای بازار برای سکههایی که در تأسیسات سازگار با آب و هوا استخراج میشوند، افزایش خواهد یافت.» او گفت که ماینرهای کریپتو روسیه اکنون حدود ۱٪ از کل انرژی مصرفی کشور را استفاده میکنند. در حال حاضر، به گفته رئیس این انجمن، ماینرها تقریباً به طور کامل به «نیروگاههای حرارتی ناکارآمد و کربنمحور» وابسته هستند و انتشار دیاکسید کربن این بخش «ممکن است در حال حاضر از ۱۰ میلیون تن در سال فراتر رود.»
انرژیهای تجدیدپذیر در روسیه
بر اساس گزارش Ember، بخش انرژیهای تجدیدپذیر روسیه تحت سلطه نیروگاههای برق آبی دوران شوروی است. این نیروگاهها حدود ۱۷٪ از کل برق کشور را تأمین میکنند، در حالی که زیستتوده، مزارع بادی و انرژی خورشیدی تنها بخش کوچکی از ترکیب انرژی را تشکیل میدهند. حدود ۱۸٪ از نیروگاههای هستهای کشور تأمین میشود، اما طبق آمار ۲۰۲۳، ۶۴٪ از سوختهای فسیلی تأمین میشود. منتقدان میگویند که انتشار گازهای گلخانهای بخش برق روسیه چهارمین میزان در جهان است و همچنین ادعا میکنند که انتشار سرانه این کشور تقریباً دو برابر میانگین جهانی است.